Tag Archives: கவிதை

இன்று எழுத்துக்கள் வேலை செய்வதில்லை எனதகாக எழுதாட்டது

எல்லாம் நல்லாடி நடக்குமோது எந்த சிரமமும்
தெயாது; ஒனோ இன்டோ இசகுமோதுதான்
மெனக்கிட்டு எடுத்துச் செய்வோம்- எந்த
விஉமத்தக்க அலனும் இல்லாமல்.

Advertisements

வரலாற்றின் ஒரே படிப்பினை

(ஆர்னோல்ட் டாய்ன்பீக்காக)

ஒவ்வொரு பருவமும் மழை பெய்தால்தான் உண்டு
வெள்ளம், ஒவ்வொரு நாளும் வெயிலடித்தால்தான் உலரும்
துணி, எத்தனை உண்டாலும் செரித்தபின் உண்டாகும்
பசி, பொழுதுக்கு உறங்கினாலும் வேளைக்கு வந்தால்தான்
தூக்கம்-

ஒவ்வொரு தலைமுறையும் உணர்ந்தாக வேண்டும் தன்
பாடம், வரலாறு வெற்றுக் கற்பனை, ஒழுகுதல் இல்லை
எனலால், அறங்களும் ஒழுக்கங்களும் அர்த்தமற்றவை, காலம்
மனிதன் முன் செல்லும் நிழல், தரிசனமல்ல
இருண்மை-

மானுட மனம் கற்றதைக் காணா மயக்கில்
திகைக்கும், கண்டதைக் கற்றதாய்த் தேரும், கண்முன்
இருள், திரும்பிய பார்வையில் அச்சத்தின் தோற்றங்கள்,
ஆசையின் உருவெளிக் காட்சிகள், தன்னைத் தொலைத்து
தேடித் திரியும் கால்கள் விட்டுச் செல்வதில்லை
யாருக்கும் உதவும் தடம்.

நகரத்தின் நடைபாதைக் கற்களுக்கிடையில் எங்கும்
முளைவிட்டுக் காத்திருக்கிறது காடு.